Przejdź do głównej zawartości

Home sweet home

No i po wakacjach :(
Dziewczyny były tak zachwycone pobytem, ze od wczoraj nam jęczały, jak bardzo nie chcą do domu.
No, ale cóż... Wszystko co dobre podobno się kiedyś kończy.
Ale my, mistrzowie walki ze ścianą, trochę nad tym popracujemy.

Bilans urlopu jak na razie zdecydowanie in plus. Co prawda pod koniec wszystkie dzieciaki zaczeły kaszleć i kichać, więc siłą rzeczy Matyl też (Lena, jak zapewne pamiętacie kaszlała już wcześniej), ale jakoś u innych nie przeradzało się to w nic bardziej inwazyjnego, więc na razie jesteśmy wyluzowani.

Dziewczyny odżyły towarzysko. Matyl była Królową Turnusu - wszyscy ją znali z imienia, mimo, że codziennie podawała się za kogoś innego.
- Jestem Śnieżka - mówiła podchodząc przy śniadaniu do stolika zupełnie obcych nam ludzi - Mam piękną suknię. A to jest Królewicz (to o Ojcu), a to Macocha (o mnie ;)).
Na pytanie jak ma imię odpowiadała bez mrugnięcia okiem:
- Śnieżka
Następnego dnia budziła się jako Aurora, a do domu wróciła jako Bambi :).

Lena natomiast nawiązała super więź z córeczką naszych znajomych - Sonią oraz tam poznaną równolatką - Milenką. Bawiły się świetnie we trzy, bądź cztery z Matyldą, a Lena śmiała się na głos tak jak dawno nie słyszałam.

Za wszystko inne można zapłacić kartą Mastercard... :)

Komentarze

  1. A wrazenia-bezcenne:)Matyl jest boska:)Niesamowite z Niej dziecko:)Chcialam tylko zapytac jak poszedl Lence -zjazd z Rodzicem?No i najwazniejsze,ze wakacje sie udaly i wszyscy zadowoleni:)Oto chodzilo!!!Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. uhihrałam się z Matyldy:D I Twojego opisu. No i serducho rośnie jak się czyta takie notki. Wspaniale zwłaszcza dla Lenki, że mogła takich wakacji doswiadczyć

    OdpowiedzUsuń
  3. bardzo sie cieze ze wyjazd sie udał;]
    opis Matyla -boski hihi
    pozdr.

    OdpowiedzUsuń
  4. moja Ala na tą królewnę mówi królewna śmieszka i nie chce przyjąć do wiadomości, ze to śnieżka jest :)))

    OdpowiedzUsuń
  5. Yoaha, Lena jeszcze do niedawna mówiła na Kopciuszka - Kapciuszek, bo przecież zgubiła bucik :). Proste, nie? ;)
    Pinezka, zjazd z Leną z góry ostatecznie nas ominął. Szlifowała z powodzeniem szusy na oślej łączce, więc się nie wyrywaliśmy :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wiekopomna chwila

Nadeszła... W poniedziałek Lenka skończyła leczenie doustne i przyjęła ostatnią tabletkę Mercaptopuryny. Skończyliśmy 74 tygodnie leczenia podtrzymującego i 104 tygodnie leczenia właściwego. W sumie Lenka przyjmowała leki przez 2 lata, 3 miesiące i 15 dni... We wtorek byliśmy ostatni raz (tfu, tfu) na Oddziale Dziennym, gdzie Lena przeszła całościowy przegląd. USG nie wykazało nic niepokojącego, morfologia dobra, pozostał szpik i ukochane mleczko. Wenflon wszedł dopiero za 4tym razem i nasza bohaterka miała już łzy w oczach, szczególnie, że siostry zastanawiały się już nad umieszczeniem go w stópce. A nie mamy z tym dobrych wspomnień, oj nie :/. Ale w końcu się udało, mleczko poszło, Pani Doktor pobrała szpik... A potem mogłam sobie przypomnieć jak to kiedyś bywało... Lenka oglądała bajkę, a ja walczyłam ze łzami obserwując blade, łysiutkie dzieci na różnych etapach leczenia. Absolutne deja vu . Byłam każdą z tych matek, a w każdym dziecku widziałam Lenkę. Miałam wrażenie totalnej klis...

Zjednoczone Oddziały MOCY - PRZYBYWAJCIE!!!

No żesz fuk, kurczka, w mordeczkę (więcej eufemizmów nie znam, więc aby wyrazić faktyczny stan moich emocji, musiałbym już zacząć rzucać najcięższym mięsem), zapasy najpotrzebniejszych Lenkowych –cytów spadły do absolutnie krytyczno-dramatycznych poziomów :(((( Leukocytów 800, neutrocytów (czyli tych najważniejszych, odpowiedzialnych za odporność, granulocytów obojętnochłonnych) 300 !!! Przy 500 już się uznaje, że dziecko prawie nie ma odporności! Jest słabo, niebezpiecznie, bardzo niebezpiecznie, ogromnie dla nas stresująco. A w domu sanatorium kaszlaków. A wokół syfiasta zima! A dzisiaj w szpitalu nie wiadomo co tam w powietrzu latało!! POMOCY!! Przysyłajcie wagony MOCY i kciuk ścisking i fluidy i energia i bio-energia i nuklearna energia i biodegradowalna energia i wszystko co tam macie ślijcie w stronę Leny żeby się szybko z odpornością podźwignęła!!! A swoją drogą to niesamowicie jej zjechały wyniki. I to w czasie kiedy dostawała tylko 75% standardowej dawki trucizny. Niezbadane ...