Przejdź do głównej zawartości

Dzień upłynął śpiewająco :)

Śpiewa oczywiście Matylda.
Wszystko, wszystkim i wszędzie. Szlagiery, kołysanki, dzieciowe przeboje... Nie peszy się, nie da się zbić z tropu :). Pani Kasia już jest z tego znana na placach zabaw, bo Matyl ciśnie tam pełnym głosem, zagłuszając skutecznie resztę dzieciaków.

Lenka marzy o spacerach, ale pogoda jest tak ohydna, że niestety kibluje w domu.
Wreszcie ukochane kolorowanki zastąpiły jakieś lale, samochody i, oczywiście, kucyki! Poza tym trenuje na hulajnodze, którą dostała na 4 urodziny i nie zdążyła się nacieszyć - niecały tydzień później wylądowaliśmy w szpitalu :/

Jak tak sobie wspominam tamten czas, to wydaje mi się niesamowite, że przez te 8 miesięcy tyle się w naszym życiu wydarzyło. Wiele rzeczy zmieniło swoje znaczenie, wiele spraw okazało się mieć drugie dno, wielu przyjaciół okazało się być Prawdziwymi Przyjaciółmi... No i zyskaliśmy wielu nowych, ważnych dla nas ludzi, z którymi łączy nas nieszczęsna choroba dziecka i których pewnie w innych okolicznościach byśmy nie poznali.

Kiedyś jedna Bardzo mi Pomocna w tej chorobie Osoba, bo dotknięta tym samym doświadczeniem cztery lata wcześniej napisała, że choroba coś zabiera, ale jednocześnie coś daje w zamian (dzięki Magda!). Wydaje mi się, że my się swojej lekcji już nauczyliśmy. Ciekawe co dostanie (dostała?) Lena. Jak życie jej to wynagrodzi?

Lena tęskni za dawnym życiem. Za przedszkolem - dziećmi i Panią, za ukochaną siostrą cioteczną Mają i bratem Wickiem, za przyjaciółką Niką... Tęskni za białym serkiem i czekoladą...
Być może już za chwilę część z tych tęsknot uda się odsunąć w niepamięć.

Jutro morfologia - chwila prawdy.

Wychodzimy z tego dołka, czy jednak nie...
My głęboko wierzymy, że to pierwsze.
Oby się nie rozczarować...
Choć to powinniśmy mieć już opanowane :/.

*****************************
A Matylda śpiewa dalej :)))



szaleństwo w domu


Z Gabrysiem w szpitalu


Stroimy się!

Komentarze

  1. Trzymam kciuki za jutrzejsze wyniki -chucham,dmucham-musi sie udać :)Pięknie dzisiaj napisałaś Aniu :)Pewnie nie uwierzycie,ale ja również zmieniłam swoje nastawienie do wielu spraw dzięki Waszemu blogowi:)
    Trzymajcie się
    Sonia

    OdpowiedzUsuń
  2. Fajne, mądre słowa.
    Kciuki trzymam!!! :)
    Małgo

    OdpowiedzUsuń
  3. Myślę, że wiele osób odwiedzających waszego bloga zmieniło nastawienie do wielu spraw, co innego stało i staje się naprawdę ważne i mające znaczenie. Dla mnie najcenniejsze są te pozornie ulotne chwile (ulotne bo szybko mijają) z moją Zosią np. robienie kartek świątecznych czy dekoracji na Boże Narodzenie-a jak u nas już sanie z Mikołajem na oknie. Ale mimo, że czas płynie, każda taka zabawa z moją córeczką na zawsze zostaje w moim sercu, a to że gdzie sięgniesz okiem stan jak po tsunami...stało się mało ważne.
    Pozdrawiam Was wszystkich i trzymam kciuki za Lenkę. Jestem przekonana, że już prosta droga przed Wami.
    Natalia-mama Zosi z Lenkowego przedszkola

    OdpowiedzUsuń
  4. keep ścisking ;):):)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo wzruszajacy ten dzisiejszy post.Dzielna Rodzinko!trzymam kciukasy i napewno wyniki beda super.Sama wiem,jak po roznych ciezkich przezyciach czlowiek sie zmienia,a to jest niesamowite i napewno wychodzi na dobre.Kochani bedzie dobrze-napewno!Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  6. zgadzam się z pinezką. Wzruszający post i wzruszające zdjęcia. Coś mnie za gardło złapało
    Ściskam kciuki z całych sił za jutrzejsze a właściwie to dzisiejsze wyniki!

    OdpowiedzUsuń
  7. przyznam Aniu,że mi łzy w oczach się pojawiły jak przeczytałam tego posta..jesteście wielcy,że przez te osiem okropnie trudnych miesięcy potrafiliście z taką pogodą i optymizmem pokonywać dzień za dniem..od kiedy dostałam linka na Waszego bloga, codziennie czytam sprawozdanie o Lence, uzależniłam się od tego:) trzymamy kciuki-fani z Opola, tzn. maleńka Blanka z nieco większymi rodzicami:)

    OdpowiedzUsuń
  8. powiększam grono ściskających kciuki za pomyślne zakończenie terapii a wam należą się podziękowania za tego bloga w którym dzielicie sie waszymi emocjami bo jak widać wielu osobom pomógł on ustawić priorytety pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  9. Za najlepsze wyniki mooocnooo zaciśnięte kciuki! Lenko, buziaki dla Ciebie, księżniczko! Buziaki dla śpiewającej Matyldy! Aniu, napisałaś pięknie i wzruszajco.

    OdpowiedzUsuń
  10. ja też Was wszystkich ściskam i podziwiam i życzę zdrowia dla Leny i kibicuję jutrzejszym wynikom!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wiekopomna chwila

Nadeszła... W poniedziałek Lenka skończyła leczenie doustne i przyjęła ostatnią tabletkę Mercaptopuryny. Skończyliśmy 74 tygodnie leczenia podtrzymującego i 104 tygodnie leczenia właściwego. W sumie Lenka przyjmowała leki przez 2 lata, 3 miesiące i 15 dni... We wtorek byliśmy ostatni raz (tfu, tfu) na Oddziale Dziennym, gdzie Lena przeszła całościowy przegląd. USG nie wykazało nic niepokojącego, morfologia dobra, pozostał szpik i ukochane mleczko. Wenflon wszedł dopiero za 4tym razem i nasza bohaterka miała już łzy w oczach, szczególnie, że siostry zastanawiały się już nad umieszczeniem go w stópce. A nie mamy z tym dobrych wspomnień, oj nie :/. Ale w końcu się udało, mleczko poszło, Pani Doktor pobrała szpik... A potem mogłam sobie przypomnieć jak to kiedyś bywało... Lenka oglądała bajkę, a ja walczyłam ze łzami obserwując blade, łysiutkie dzieci na różnych etapach leczenia. Absolutne deja vu . Byłam każdą z tych matek, a w każdym dziecku widziałam Lenkę. Miałam wrażenie totalnej klis...

Zjednoczone Oddziały MOCY - PRZYBYWAJCIE!!!

No żesz fuk, kurczka, w mordeczkę (więcej eufemizmów nie znam, więc aby wyrazić faktyczny stan moich emocji, musiałbym już zacząć rzucać najcięższym mięsem), zapasy najpotrzebniejszych Lenkowych –cytów spadły do absolutnie krytyczno-dramatycznych poziomów :(((( Leukocytów 800, neutrocytów (czyli tych najważniejszych, odpowiedzialnych za odporność, granulocytów obojętnochłonnych) 300 !!! Przy 500 już się uznaje, że dziecko prawie nie ma odporności! Jest słabo, niebezpiecznie, bardzo niebezpiecznie, ogromnie dla nas stresująco. A w domu sanatorium kaszlaków. A wokół syfiasta zima! A dzisiaj w szpitalu nie wiadomo co tam w powietrzu latało!! POMOCY!! Przysyłajcie wagony MOCY i kciuk ścisking i fluidy i energia i bio-energia i nuklearna energia i biodegradowalna energia i wszystko co tam macie ślijcie w stronę Leny żeby się szybko z odpornością podźwignęła!!! A swoją drogą to niesamowicie jej zjechały wyniki. I to w czasie kiedy dostawała tylko 75% standardowej dawki trucizny. Niezbadane ...