Przejdź do głównej zawartości

Uwaga, trochę nie na temat ;), ale...

Kochani nasi czytacze, podczytywacze i wierni fani :)

Chciałam dziś napisać raz jeszcze jak cenna dla nas jest Wasza obecność.

Jak zapewne większość z Was wie założyliśmy tego bloga, by nie powtarzać każdemu od początku naszej historii i nie odpowiadać na setki podobnych pytań. Nie mieliśmy wtedy na to siły...

Z czasem ten blog stał się dla nas miejscem "do wygadania", takim wentylem, który pozwalał upuścić choć trochę ciśnienia i choć trochę pozwolić pomartwić się innym. Nie wiem czy kiedykolwiek mieliście takie uczucie, że po podzieleniu się z kimś swoim problemem, jakoś ten problem stawał się "wspólny". My tak właśnie mamy.

Naprawdę czujemy, że martwicie się o Lenkę, że jest dla Was ważna i że wspieracie nas w walce.
Zdajemy sobie sprawę, jak trudno jest pocieszyć kogoś kto znalazł się w naszej sytuacji i znaleźć właściwe słowa.

Ale wierzcie nam, jest dobrze :). Już niedaleko majaczy meta, jeszcze tylko kilka groźnych wiraży.
Głęboko wierzymy, że damy radę. Z Waszą pomocą :).

Jeszcze raz dzięki za wszystko

Komentarze

  1. Droga Aniu!Kiedy tylko moge,a staram sie codziennie zagladac na Waszego bloga.Naprawde calym secem jestem z Wami!!!Codziennie patrze co u Lenki i zawsze ciesze sie z nowych newsow.W ciagu dnia zastanawiam sie jak tam Leny wyniki,czy wszystko ok etc...Mam wrazenie,ze jestescie mi w jakis sposob bliscy,chociaz tyle kilometrow nas dzieli i nigdy sie nie widzielismy:)Jestem z Wami na zawsze i wierze,ze z Lenka wszystko bedzie dobrze!!!A tak poza tym ,to naprawde jestescie swietna rodzina i bardzo Wam kibicuje!!!A i wygadujcie sie jak najdluzej-mnie tez to fajnie robi:)Pozdrawiam cala rodzinke.Buziak dla Lenki:|)

    OdpowiedzUsuń
  2. ja jestem, czekam, odwiedzam... myślę o Was ciepło, chylę czoła w niektórych momentach i uczę się myśleć pozytywnie.. Bardzo Was lubię, choć osobiście prawie nie znam :) dziewczynki uwielbiam bo są normalnymi fajnymi dziećmi z mocnym zarysem wyjątkowości - ale co się dziwić - po takich rodzicach.
    ściskam mocno.
    donka & julka (julka - która zarzygała pół mieszkania rano - ale kto obiera winogrona ze skórek, a później je zjada, cóż...może tak mieć :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Buziaczki piękna Lenko!!

    OdpowiedzUsuń
  4. ja się odnajduję chyba w poczytywaczach ;) bo rzadko komentuję ale wiernie czytam bo jak pierwszy raz tu trafiłam, to się jakoś przywiązałam do tej wróżki z góry strony i zaczęlam się martwić jak się to dalej potoczy.
    a więc trzymam wciąż kciuki i podziwiam całą Waszą rodzinkę! Natalia
    ps ja mam też takie dwa tajfunki w domu- Nelę i Jula :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wiekopomna chwila

Nadeszła... W poniedziałek Lenka skończyła leczenie doustne i przyjęła ostatnią tabletkę Mercaptopuryny. Skończyliśmy 74 tygodnie leczenia podtrzymującego i 104 tygodnie leczenia właściwego. W sumie Lenka przyjmowała leki przez 2 lata, 3 miesiące i 15 dni... We wtorek byliśmy ostatni raz (tfu, tfu) na Oddziale Dziennym, gdzie Lena przeszła całościowy przegląd. USG nie wykazało nic niepokojącego, morfologia dobra, pozostał szpik i ukochane mleczko. Wenflon wszedł dopiero za 4tym razem i nasza bohaterka miała już łzy w oczach, szczególnie, że siostry zastanawiały się już nad umieszczeniem go w stópce. A nie mamy z tym dobrych wspomnień, oj nie :/. Ale w końcu się udało, mleczko poszło, Pani Doktor pobrała szpik... A potem mogłam sobie przypomnieć jak to kiedyś bywało... Lenka oglądała bajkę, a ja walczyłam ze łzami obserwując blade, łysiutkie dzieci na różnych etapach leczenia. Absolutne deja vu . Byłam każdą z tych matek, a w każdym dziecku widziałam Lenkę. Miałam wrażenie totalnej klis...

Zjednoczone Oddziały MOCY - PRZYBYWAJCIE!!!

No żesz fuk, kurczka, w mordeczkę (więcej eufemizmów nie znam, więc aby wyrazić faktyczny stan moich emocji, musiałbym już zacząć rzucać najcięższym mięsem), zapasy najpotrzebniejszych Lenkowych –cytów spadły do absolutnie krytyczno-dramatycznych poziomów :(((( Leukocytów 800, neutrocytów (czyli tych najważniejszych, odpowiedzialnych za odporność, granulocytów obojętnochłonnych) 300 !!! Przy 500 już się uznaje, że dziecko prawie nie ma odporności! Jest słabo, niebezpiecznie, bardzo niebezpiecznie, ogromnie dla nas stresująco. A w domu sanatorium kaszlaków. A wokół syfiasta zima! A dzisiaj w szpitalu nie wiadomo co tam w powietrzu latało!! POMOCY!! Przysyłajcie wagony MOCY i kciuk ścisking i fluidy i energia i bio-energia i nuklearna energia i biodegradowalna energia i wszystko co tam macie ślijcie w stronę Leny żeby się szybko z odpornością podźwignęła!!! A swoją drogą to niesamowicie jej zjechały wyniki. I to w czasie kiedy dostawała tylko 75% standardowej dawki trucizny. Niezbadane ...