Przejdź do głównej zawartości

MTX - seria druga, day one

Ależ sprawozdawczo ten tytuł brzmi, no ale cóż, taka karma. Z drugiej strony to lepiej kiedy pod koniec dnia post ma charakter sprawozdawczy niż miałby przypominać mrożący krew w żyłach horror. Ech, chyba znowu mi sie zbiera na słowotryski, to chyba od tego upału, na naszej sali, teraz, czyli o 22:30, jest ok. 32 st. Celsjusza bez widoków na miły odświeżający chłodek. No dobrze koniec popisów erudycznych, trzeba napisać jak minął Lenie dzień.

W skrócie - bardzo dobrze. Rano nakłucie (czyli ulubione Lenki mleczko po kórym jest taka nieprzytomna) i podanie Methotrexatu (MTX) do rdzenia, 2 godziny leżenia i dochodzenia do siebie i potem w teren. Stare kumpele Lena i Nel rządzą na korytarzu, odbywają wspólne sesje rysowania (powstają twory o zaprawdę kubistycznych kształtach, sam Picasso nie powstydziłby się tych obydwojga oczu po tej samej stronie nosa na wysokości ust), zawody w biegu za (i przed) pompą, teatrzyk Barbie i kucyków Pony (na moje uporczywe przewrotne sugestie, że może ten różowy kucyk z różową grzywą i różowymi wstążkami tak naprawdę ma na imię Zbyszek, a nie Martynka, Lena odpowiedziała "Tato, to jest dziewczynka, bo przecież chłopiec nie może być taki piękny" Ależ Lenko, chłopcy też mogą być piękni" - "Wiem, na przykład Ty jesteś piękny" Po tych słowach zaprzestałem dyskusji :)) .

No i takie tam się działy rzeczy dzisiaj na oddziale. Nel postanowiła nauczyć Lenę wymawiać "R". Zobaczymy jak jej pójdzie. Później rysowały. Nel narysowała Matyldę na huśtawce. "A co to jest?" zapytała Lena wskazując na jakiś czarny kształt wielkości połowy głowy Matyldy. "Komar" - odpowiedziała Nel - "I on ją ugryzie i wpuści jej te .... no...", "Toksyny!" - zakrzyknęła Lena "Tak, toksyny!" przytaknęła Nel. "I co będzie potem?" - zapytała Lena, "Umrze!" - złowieszczo zakrzyknęła Nel "Kto? Matylda?"- zapytała Lena z trwogą w głosie - "Nie, komar!" - odpowiedziała Nel. I takie dialogi na cztery nogi trwały dalej i dalej ....

I o godz. 21:30 Lena zapadła w zasłużony, słodki, zdrowy, relaksujący sen.

Do jutra drodzy czytelnicy

Komentarze

  1. Ciesze sie,ze ten dzionek uplynal w dobrym nastroju:)wspolczuje Wam upalu na sali ,ale jeszcze 3 dni:))Trzymam kciuki za wymowe literki R u Lenki:)I tak na marginesie-dzieciaki to maja super pomysly:))Zycze udanego wtorku:)Do jutra:)Buziaczek dla Leneczki:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Po takim poście, aż chce się pracować :) Oby tak dalej. Dziewczynki są świetne!!! Trzymam kciuki za czwartkowe wyjście do domu. Uściski dla Lenki i pozdrowienia dla reszty rodzinki:)
    Sonia

    OdpowiedzUsuń
  3. ACHH ostatnio wszędzie taki upał...ale dacie radę ,Lenka jest super dzielna udowadnia to każdego dnia.CMOKI CMOKI od ciotek znad morza:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wiekopomna chwila

Nadeszła... W poniedziałek Lenka skończyła leczenie doustne i przyjęła ostatnią tabletkę Mercaptopuryny. Skończyliśmy 74 tygodnie leczenia podtrzymującego i 104 tygodnie leczenia właściwego. W sumie Lenka przyjmowała leki przez 2 lata, 3 miesiące i 15 dni... We wtorek byliśmy ostatni raz (tfu, tfu) na Oddziale Dziennym, gdzie Lena przeszła całościowy przegląd. USG nie wykazało nic niepokojącego, morfologia dobra, pozostał szpik i ukochane mleczko. Wenflon wszedł dopiero za 4tym razem i nasza bohaterka miała już łzy w oczach, szczególnie, że siostry zastanawiały się już nad umieszczeniem go w stópce. A nie mamy z tym dobrych wspomnień, oj nie :/. Ale w końcu się udało, mleczko poszło, Pani Doktor pobrała szpik... A potem mogłam sobie przypomnieć jak to kiedyś bywało... Lenka oglądała bajkę, a ja walczyłam ze łzami obserwując blade, łysiutkie dzieci na różnych etapach leczenia. Absolutne deja vu . Byłam każdą z tych matek, a w każdym dziecku widziałam Lenkę. Miałam wrażenie totalnej klis...

Zjednoczone Oddziały MOCY - PRZYBYWAJCIE!!!

No żesz fuk, kurczka, w mordeczkę (więcej eufemizmów nie znam, więc aby wyrazić faktyczny stan moich emocji, musiałbym już zacząć rzucać najcięższym mięsem), zapasy najpotrzebniejszych Lenkowych –cytów spadły do absolutnie krytyczno-dramatycznych poziomów :(((( Leukocytów 800, neutrocytów (czyli tych najważniejszych, odpowiedzialnych za odporność, granulocytów obojętnochłonnych) 300 !!! Przy 500 już się uznaje, że dziecko prawie nie ma odporności! Jest słabo, niebezpiecznie, bardzo niebezpiecznie, ogromnie dla nas stresująco. A w domu sanatorium kaszlaków. A wokół syfiasta zima! A dzisiaj w szpitalu nie wiadomo co tam w powietrzu latało!! POMOCY!! Przysyłajcie wagony MOCY i kciuk ścisking i fluidy i energia i bio-energia i nuklearna energia i biodegradowalna energia i wszystko co tam macie ślijcie w stronę Leny żeby się szybko z odpornością podźwignęła!!! A swoją drogą to niesamowicie jej zjechały wyniki. I to w czasie kiedy dostawała tylko 75% standardowej dawki trucizny. Niezbadane ...