Przejdź do głównej zawartości
Autor:
Dzisiaj Lenkę odwiedziły (i zostały na stałe, niestety tylko w formie dużych wydrukowanych zdjęć) najbliższe jej (poza rodzicami) postacie z realu - siostra Matylda i kot Dyziek. To jej, na chwilę obecną, jedyny kontakt ze światem zewnętrznym, ze wspomnieniami, z tym czego nie może mieć. Smutne .... ale dodało jej to bardzo wigoru.

Jutro galeria się rozrośnie, Lena zażyczyła sobie zdjęcia z "Fueltevenutla" - z Mają B., Mają O., Leonem i Matyldą, jutro pewnie poprosi o kolejne...

Jest bardzo dzielna i znosi swoją sytuację z zadziwiającym spokojem, może zbyt spokojnie, nie pyta kiedy wróci do domu, nie pyta co się z nią dzieje, myślimy sobie z Honeyusią, że być może wie więcej niż nam się wydaje, domyśla się...

Teraz śpi, śpi spokojnie i w tym śnie jest taka słodka i kochana... niech śnią jej się słoneczne plaże Prasonisi, tańczące foki, skaczące w wodzie delfiny, miauczący Dyziek, kolorowe balony,

Komentarze

  1. Anonimowy15 kwietnia 2009 13:01

    Trzymamy za was kciuki strrrrrasznie mocno!!!

    Maja z Leonem i mamą

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Autor:
Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...
18 komentarzy
Czytaj więcej

Wstęp

Autor:
Lenka zachorowała na początku 2009, zaraz po swoich 4. urodzinach. Od kwietnia rozpoczęliśmy walkę o jej życie. Po dwóch latach i 4 miesiącach od diagnozy Lenka zakończyła leczenie farmakologiczne i po kolejnych pięciu latach została uznana za zdrową. W sumie walka z chorobą zajęła nam 7 lat, 3 miesiące i 22 dni.  Lenka teraz jest zdrową, już dorosłą dziewczyną, a my chcielibyśmy, by ten blog pomagał innym walczącym z tym paskudztwem. Bądźcie dobrej myśli!
Czytaj więcej

O chorobie przystępnie

Autor:
Ktoś mnie tu kiedyś poprosił, żebym napisała o białaczce i leczeniu, tak, by można to było zrozumieć. Nie jest to łatwe, ale spróbuję. Tylko uwaga - będzie dla wytrwałych :) A więc tak... Białaczka bierze się z niczego. Może trafić każdego i nie możemy temu zapobiec :(. Od pojawienia się choroby, do wystąpienia pierwszych objawów, mija zazwyczaj ok 2-3 tyg. W tym czasie dziecko zazwyczaj łapie infekcję za infekcją, jest osłabione, blade, często występuje ból stawów i siniaki. Piszę to z doświadczenia mojego i innych rodziców na oddziale. Lekarze często odwlekają zrobienie morfologii - "żeby niepotrzebnie nie kłuć dziecka". Cel szczytny, ale niestety w przypadku białaczki może doprowadzić od sytuacji takiej jak nasza - bezbronny organizm atakuje sepsa . Tymczasem w zwykłej morfologii z rozmazem (koszt ok. 20 zł) można już zobaczyć nieprawidłowości. A na pewno można wykluczyć białaczkę przy przy prawidłowych wynikach. Ale cóż... Białaczki nie można wyleczyć inaczej niż chemią, ...
18 komentarzy
Czytaj więcej