Przejdź do głównej zawartości

Powrócilim!

Ano znowu jesteśmy razem całą rodzinką.
Mimo naszej bezgranicznej miłości do siebie, dobrze robi taka chwilowa rozłąka.
My z Hanyśkiem wypoczęliśmy trochu (ach, te 9 godzin niczym nie zmąconego snu!), poczytaliśmy książki, pospacerowaliśmy, popływaliśmy i takie tam różne :)
A dziewczęta wykańczały w tym czasie Dziadków swoją niespożytą energią.
Do teamu naszych córek dołączyła jeszcze jedna wnuczka Maja, która przecież nie mogła przepuścić takiej okazji jak wspólny nocleg u Babci, a więc było wesoło.
Zapewne... ;)
Tak to wygląda w relacji Dzielnych Dziadków.
Dziewczynom apetyt dopisywał - Lena wręcz wygląda na troszku krąglejszą, no ale Babcia jest znana z podchlibiania swoim gościom.
Tak więc wszyscy szczęśliwi i stęsknieni za sobą.
I tak właśnie miało być!

Jutro akcja szpital i kolejna morfologia

Komentarze

  1. Najwazniejsze,ze wszystko sie udalo!Wy zadowoleni,Siostry Sisters rowniez:))).Tak trzymac!!!Powodzenia w szpitalnym boju na morfologii:)Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. super że odsapnęliście trochę
    kciuki za jutrzejsze wyniki!!!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wstęp

Lenka zachorowała na początku 2009, zaraz po swoich 4. urodzinach. Od kwietnia rozpoczęliśmy walkę o jej życie. Po dwóch latach i 4 miesiącach od diagnozy Lenka zakończyła leczenie farmakologiczne i po kolejnych pięciu latach została uznana za zdrową. W sumie walka z chorobą zajęła nam 7 lat, 3 miesiące i 22 dni.  Lenka teraz jest zdrową, już dorosłą dziewczyną, a my chcielibyśmy, by ten blog pomagał innym walczącym z tym paskudztwem. Bądźcie dobrej myśli!

Nasze życie stanęło na głowie

W tę straszną sobotę - 4.04.2009. Lenka, nasza dopiero co, czterolatka, gorączkowała i uskarżała się na ból "pupki". O ile gorączka wydawała się do opanowania lekami, o tyle ból się nasilał. Rozhasana i nadenergetyczna zazwyczaj Lenka cały dzień leżała, nie chciała siadać, ani nie dawała się obejrzeć. Wzywamy lekarza. Po wstępnym badaniu, p. doktor widząc stan Lenki kieruje nas do chirurga na ostry dyżur. Na Litewskiej nieziemski tłum, jedziemy na Kopernika. Lenka siedzi w foteliku samochodowym bokiem z wyrazem bólu na twarzy. Nasze dzielne dziecko, które rzadko płacze... niepokojące... Ale nie dla lekarzy na Izbie Przyjęć. Chirurg nic nie stwierdza w odbycie, pediatra uważa, że nie ma wskazań do przyjęcia a oddział. Gorączka "zarządzalna", chirurg nie mam zastrzeżeń, mocz czysty. Wspominamy coś o morfologii. Nie mogą zrobić na Izbie, musi być dziecko na oddziale - błędne koło. Ok, poradzimy sobie sami z morfologią. Wszystkie placówki prywatne już nieczynne, możemy ...