Przejdź do głównej zawartości

Szybki relaks

Czas płynie strasznie szybko między kolejnymi turami leczenia. Czerpiemy z niego pełnymi garściami.
W każdym razie się staramy...

Wczoraj spędziliśmy przemiły wieczór z bardzo nam zaprzyjaźnioną rodziną S. - Lena zapragnęła odwiedzić swoją niewidzianą od 4 miesięcy przyjaciółkę, Nikę. To bardzo ważna postać w świecie Leny, więc zgodziliśmy się od razu.
Dzieciaki spędziły czas przeuroczo. Cała czwórka: Lena, Nika, Matyl i jej rówieśnik Wituś, bawili się cudnie i w zadziwiającej zgodzie.
My tymczasem w powoli zapadającym zmierzchu sączyliśmy na tarasie białe winko z mineralką, próbując przypomnieć sobie nasze dawne życie.
Nika dzielnie poddała się zabiegom dr Leny, dostała serię zastrzyków oraz Broviac'a :). Była też zabawa w mamę i córeczki, ale dwójka maluchów okazała się niesubordynowana (nas to nawet nie zdziwiło) i została z rodziny wykluczona.
Dzieciaki szalały w ogrodzie do zmroku - a co tam!

A dziś... Cóż, lato w mieście.
Nasz osiedlowy plac zabaw okazuje się być hitem. W dzień właściwie nie ma na nim dzieci, a jak są to znajome i można poznać historię przebytych chorób do roku wstecz ;). Wieczorem jest troszkę tłoczniej, ale za to w sprawdzonym towarzystwie.
Korzystamy więc jak możemy.
Niech Lena jak najszybciej zapomni o szpitalu...
I o tym, ze niedługo tam wracamy :/

Komentarze

  1. Relaksujcie sie kochani jak najdluzej:)Zycze tego ,aby Leneczka jak najszybciej zapomniala o szpitalu:)Myslami jestem z Wami!Pozdrawiam i Calusa Leneczce zostawiam:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wstęp

Lenka zachorowała na początku 2009, zaraz po swoich 4. urodzinach. Od kwietnia rozpoczęliśmy walkę o jej życie. Po dwóch latach i 4 miesiącach od diagnozy Lenka zakończyła leczenie farmakologiczne i po kolejnych pięciu latach została uznana za zdrową. W sumie walka z chorobą zajęła nam 7 lat, 3 miesiące i 22 dni.  Lenka teraz jest zdrową, już dorosłą dziewczyną, a my chcielibyśmy, by ten blog pomagał innym walczącym z tym paskudztwem. Bądźcie dobrej myśli!

Nasze życie stanęło na głowie

W tę straszną sobotę - 4.04.2009. Lenka, nasza dopiero co, czterolatka, gorączkowała i uskarżała się na ból "pupki". O ile gorączka wydawała się do opanowania lekami, o tyle ból się nasilał. Rozhasana i nadenergetyczna zazwyczaj Lenka cały dzień leżała, nie chciała siadać, ani nie dawała się obejrzeć. Wzywamy lekarza. Po wstępnym badaniu, p. doktor widząc stan Lenki kieruje nas do chirurga na ostry dyżur. Na Litewskiej nieziemski tłum, jedziemy na Kopernika. Lenka siedzi w foteliku samochodowym bokiem z wyrazem bólu na twarzy. Nasze dzielne dziecko, które rzadko płacze... niepokojące... Ale nie dla lekarzy na Izbie Przyjęć. Chirurg nic nie stwierdza w odbycie, pediatra uważa, że nie ma wskazań do przyjęcia a oddział. Gorączka "zarządzalna", chirurg nie mam zastrzeżeń, mocz czysty. Wspominamy coś o morfologii. Nie mogą zrobić na Izbie, musi być dziecko na oddziale - błędne koło. Ok, poradzimy sobie sami z morfologią. Wszystkie placówki prywatne już nieczynne, możemy ...