Przejdź do głównej zawartości

Jedziemy!

Koniec Metotreksatu, teraz płukanie - 2 litry na dobę. Lena siusia jak najęta. Dziś znowu w moczu pojawiły się strzępki podbarwionego krwią śluzu, ale badanie ogólne nic nie wykazało :/. Pan Doktor "myśli nad tym", cokolwiek to oznacza.
Lenę coraz trudniej utrzymać w stanie względnego spoczynku. Buzia jej się nie zamyka, po korytarzu pomyka nie zwracając uwagi na pompę, no a w tych warunkach, niestety, nie na wszystko można sobie pozwolić ;).
Nasza sala, gdzie oprócz Leny jest trzech nastoletnich chłopców (dwóch hemofilików i chłopiec z aplazją szpiku), też nie jest dla niej wymarzonym miejscem. Nikogo nie interesują przygody kucyków i Barbie. Dziwne to dla Leny trochę, więc nieustająco próbuje... :)
Oby do czwartku.

Komentarze

  1. czytajac historie choroby waszej coreczki strasznie sie wzruszylam. Wiem ze wygra ta walke w to nie watpie. Macie w sobie duzo sily i wiary w zwyciestwo. Zycze wam wszystkiego najlepszego, zebyscie juz wkrotce cieszyli sie swoja cala rodzinka w komplecie bez koniecznosci wizyt w szzpitalu. pozdrawiam serdecznie:))

    OdpowiedzUsuń
  2. No to juz tylko 2 dni i wracacie kochani do domu.Jak to sie mowi-juz polmetek za Wami:)Super,ze Lence dopisuje humorek:)Trzymam kciuki,zeby wszystko sie udalo.Pieknego dnia jutro zycze:)Buziak dla Lenki:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Znak życia :)

Ponieważ od czasu do czasu pojawiają się komentarze wyrażające zaniepokojenie naszym milczeniem postanowiłam wprowadzić mały update ;). Tak, żyjemy i mamy się dobrze, a w szczególności - Lenka ma się dobrze, a nawet świetnie. Nie choruje właściwie w ogóle (tfu, tfu ;)), kolejne kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości, super się rozwija i fizycznie i intelektualnie. Uwielbia narty (właśnie dziś startuje w lidze zakopiańskiej, więc kciukasy poprosimy), gimnastykę artystyczną (ach te szpagaty na ścianie!) i pływanie. Za dwa i pół miesiąca skończy 10 lat i od jakiegoś czasu wgłębia się w historię swojego bloga, więc trochę muszę już myśleć o tym, że to nie NASZ (rodziców) blog, ale głównie Lenki ;). Namawiam ją by sama zaczęła pisać, ale chyba nie wie jak zacząć ;). Może ten dzień kiedyś nadejdzie i usłyszycie jej wersję - o dziwo sporo pamięta... Tymczasem przyjmijcie nasze najlepsze życzenia na Nowy Rok 2015! Zdrowia, zdrowia i jeszcze więcej zdrowia :) I trochę fotek z o...

Wstęp

Lenka zachorowała na początku 2009, zaraz po swoich 4. urodzinach. Od kwietnia rozpoczęliśmy walkę o jej życie. Po dwóch latach i 4 miesiącach od diagnozy Lenka zakończyła leczenie farmakologiczne i po kolejnych pięciu latach została uznana za zdrową. W sumie walka z chorobą zajęła nam 7 lat, 3 miesiące i 22 dni.  Lenka teraz jest zdrową, już dorosłą dziewczyną, a my chcielibyśmy, by ten blog pomagał innym walczącym z tym paskudztwem. Bądźcie dobrej myśli!

Nasze życie stanęło na głowie

W tę straszną sobotę - 4.04.2009. Lenka, nasza dopiero co, czterolatka, gorączkowała i uskarżała się na ból "pupki". O ile gorączka wydawała się do opanowania lekami, o tyle ból się nasilał. Rozhasana i nadenergetyczna zazwyczaj Lenka cały dzień leżała, nie chciała siadać, ani nie dawała się obejrzeć. Wzywamy lekarza. Po wstępnym badaniu, p. doktor widząc stan Lenki kieruje nas do chirurga na ostry dyżur. Na Litewskiej nieziemski tłum, jedziemy na Kopernika. Lenka siedzi w foteliku samochodowym bokiem z wyrazem bólu na twarzy. Nasze dzielne dziecko, które rzadko płacze... niepokojące... Ale nie dla lekarzy na Izbie Przyjęć. Chirurg nic nie stwierdza w odbycie, pediatra uważa, że nie ma wskazań do przyjęcia a oddział. Gorączka "zarządzalna", chirurg nie mam zastrzeżeń, mocz czysty. Wspominamy coś o morfologii. Nie mogą zrobić na Izbie, musi być dziecko na oddziale - błędne koło. Ok, poradzimy sobie sami z morfologią. Wszystkie placówki prywatne już nieczynne, możemy ...